-- Ang PAGBABALIK sa pangalawang pagkakataon, sa loob ng ibang katauhan…pagkatapos ng anim na taon.
May pagsabog sa bukid na may halong disyerto. Parang komiks ang setting. Dalawang kapwa single ang nagkabungguan, syempre ako yung isa with a long hair wearing a short shorts (whoah! NO TO CENSORED po tayo). Well, yung isa naman kalbo… sobrang familiar ang voice, mukhang mas masigla at mas makulit, nakasakay din sa bicycle gaya ko…sabihin ko na ba? Hay…--si Bill.
“coming, summer, cool”—sigaw nya. Medyo Malabo e, ‘di ko na masyadong matandaan. Natameme ako, ramdam ko parin yung lakas ng tibok ng puso ko pero sabay ‘nun ang pagsiklab ng galit na matagal-tagal ding nakimkim… kaya paglingon niya, missing in action ulit ako.
Inabangan ‘nya DAW ako araw-araw sa lugar na ‘yun. Pero ‘di ko naman alam yun kasi nga diba ako si ms. Praning ever. Iniisip ko galit din ‘sya, gaganti ‘sya kasi natamaan PRIDE ‘nya, may balak na namang manakit. Pero buti nalang uso din sa panaginip ang mga SIDEKICK. Nalaman ko kay Dea na parati daw ‘nya akong tinatanong. Kesyo ano daw pangalan ko, ‘san ako nagttrabaho & so on. Sobrang GULAT ko…daw.
One time, nakasalubong ko ‘sya habang nagb-bike ako sa mala-probinsyang kanto, nagtago na naman ang lola mo. Pero halata daw ako, kaya habol naman ang eksena ng lolo mo. Ayun, naikot daw namin buong Brgy. Cutud. Hanggang sa napagod ako kakapedal, so I finally STOPPED.
He also stopped, while I was still STUNNED. He couldn’t recognize me anymore but he said he wanted us to be friends—so I said YES.
Itinabi ‘nya yung bike ‘nya sa isang tabi tapos kinuha bike ko, sabay sabing ‘tara’. Kahit alam kong medyo sweet na ang next scene eh grinab ko na ang opportunity, namiss ko yata talaga…siya. Don’t worry, SUPLADA parin ako kahit sa panaginip. Ayun, naka-angkas daw ako. Ehem, kinilig ka? Ako hindi…hindi halata =)
We drove through a mini-village, there his mom was standing in front of us. Tinarayan ako nung una, pero nung makitang masaya naman anak niya, super entertain na ang ginawa. At sabi pa ‘nya, base sa pagkaka-alala ko, 38 years old na si B…kailangan na daw mag-asawa. Whaat???!!?
…kesyo ‘wag ko na daw pahirapan pa, seryoso naman si B. Whoah! Ganun agad? Well I was a bit apprehensive kasi nga may nakaraan. I asked them If they know someone who looked a lot like this bald guy named B who actually made my heart BROKEN 6 yrs ago. They refused, said her son’s totally different…she had shown me some pictures for proofs.
à I don’t believe them, sabi kasi ng DREAM INSTINCT ko, nagka-amnesia lang si B. Haha. True love? Sasagot na sana ako…kaso NAGISING ako bigla..tsk..tsk.
Sa yamot ko, pinilit kong matulog ulit…nakabalik naman ako kaso si sidekick nalang nadatnan ko, nagsusulat ng k’wento. Komiks pala yung ginagawa ‘nya, at story pala namin ni B. yun. She got inspired daw by what happened. I asked her what was the ending—she said ‘wag kang mag-alala, nagkatuluyan naman kayo sa huli’.
I would just let a BIG SIGH for this. An illusion of a heart that has been DOOMED after it was taken for granted. Yep, I got a lil kilig as I woke up… but it made me feel so DEPRESSED. Coz’ in reality, I’VE GONE SO COLD. TRAUMATIZED. BITTER.
