An open letter to DANGS

So glad we’ve come this far. Grabe, whenever I have the chance to look back, ‘di ko maiwasang matuwa at matawa. =)

They said “three is already a crowd”, well I doubt it.

                       

Nagsimula lang naman nung:

…si Ianne (na may oblong shaped na earrings), nagstart kumuha ng contact numbers ng mga classmate naten (feeling close)

…si Lj (w/ yellow shirt + body bag), number one BULLY inside the class (feeling nya siya si Erica ng ALL ABOUT EVE)

…si Sarah (naka-ruler ang bawat hibla ng buhok), tahimik lang (but she had her break nung play sa Filipino class)

…si Kat (naka- braid + lumot na jacket ) na walang ginawa kundi magdrawing ng sitting arrangement per subject (para organize daw siya everyday)

At ako (w/ short hair +pang educ na uniform) na lagi na lang SNOB at nagsuSUPLADA. 

Kung iisipin ‘nyo, iba-iba talaga tayo ng personality NOON, may iyakin at childish na ginawang HOBBY ang pagwalk-out PERO friendly and has a genuine SMiLE na pwedeng ikahawa ng iba, meron  ding joker, weird at super talkative PERO smart & talented naman, may tahimik PERO sweet, fashionista at higit sa lahat e maka-DIYOS, may studious & reserved PERO organized & trustworthy, at meron ding suplada, serious & idealistic PERO supportive (baka naman kunsintidor), ma-EFFORT & with compassion sa pagserve sa mga tao (ok, pataasan ng bangko teh?LOL).

Ewan, basta nangyari na lang bigla diba?

Naging CLOSE lahat.

Basta ang alam ko “NOON”, may mga

sariling MUNDO ang

bawat isa, at kanya-kanyang adhikain sa

buhay. Ayt?

Ngapala, speaking of “NOON”, sa “NOON” tayo nagkaroon ng pagkakataon na madiscover ang talent ng bawat isa at nagtulong –tulong na mahasa pa ‘to.

Iannne – sa singing career nya.

Lj – sa pagiging director at husay nya sa pagsulat.

Sarah – sa pagsayaw at galing sa pananamit.

Kat – sa public speaking.

Ako – ehem. Sige, ‘di ko na lalahatin para fair, sa leadership skill na lang ako =) HAHAHAHA! BiAS! Pagbigyan nyo na. =)

We have something in common pa nga diba? Ang pagkahilig sa MUSIC  and ACTiNG..(pati si Kat umaarte? Weh? Haha)

Pero noon yun, syempre sa paglipas ng panahon, ang talent ng tao e parang CANCER, kumakalat sa buong katawan..in short, nakakahawa, na-aadapt. Katulad din nang sa character ng tao, kung NOON e distinctive, NGAYON buo na sya, ‘di na pwedeng ihiwalay pa. =)

Pero (daming pero pansin nyo?) nagkakahawaan man tayo ng ugali, hilig at gusto, nagbabago pa rin ‘to sa bawat bilang ng numero sa kalendaryo na makikita mo. ANSABE??? Kaya nga FRIENDSHIP has no END, kasi continuous ang pagbabago therefore continuous din ang pagkilala, pag-hawa at  pag-accept dito. (Wait, haha, natawa ako bigla, remember pag nagsself- pity ang isa, she’ll suddenly say “I QUIT”..ouch, meturan ku)

ANIM NA TAON.

Anim na taon na tayo! Anim na taon na dumaan sa lahat ng pagsubok ng buhay. AT NADAGDAGAN PA ng ISA..Welcome ate SHELEN!!!

*Drama (misunderstanding—coz of different LOVE LANGUAGE

Lack of communication

GOODBYEs—graduation & going abroad

Financial instability, family problems, issue sa work & heartbreaks)

*Action (pagod sa prod noon, sigawan sa corridor, nag-iinsist kung sino nga ba ang TAMA sa MALI, selosan –kunwari bridge tapos sya pala na-fall..oops SINO YUN??, selfishness & self centeredness – nagtatalo kung SINO nga ba mas magaling at katamaran)

*COMEDY ( kantyawan tapos tawanan ng MALAKAS,  kanya-kanyang pakulo pag b-day na—kunwari may sinugod sa hospital, kunwari galit, kunwari di darating pero nagtatago lang pala sa loob ng kwarto, kakausapin ang crush ng campus para lang i-greet yung may bday, maghihintay sa corridor sa tapat ng maraming students tapos sabay kanta ng HAPPY BDAY song)

*Romance (may papalit-palit ng boyfriend, na-inlove sa bading, may nagsilbing cupid just to make a set-up date, may nagmahal sa DI PWEDE, may TAKEN for GRANTED at NAGTOOK for granted at may mga naghintay ng 2 years and so)

AT marami pa, just NAME iT!!!

***

Magpapasko na naman…Namimiss ko na kayo. Sometimes I wish we could go back to WHAT USED TO BE..used to be students, used to be ALL SINGLES (haha, uyta atin ng magwelga), used to be FREE, used to be full of ENERGY and ENTHUSIASM, used to TALK ‘till DAWN (keep our deepest and darkest secrets), USED to be PHYSICALLY THERE & USED TO BE COMPLETE.

As we age up, we also GROW UP with DEEP FAITH in our hearts. Minsan makakaramdam tayo ng PAGOD… Hindi yung normal na pagod ah, I’m talking about pagod in a sense na parang gusto na nating umuwi… Umuwi sa bahay ni ‘Bro…ganun talaga..siguro…kasi we don’t belong here. ALAM NYO NA YUN.

Basta, darating din ang araw na mawawala lahat ng hirap at pagod, sakit at hinagpis na dulot ng sakim na mundong ginagalawan natin. HANG ON guys.

Haha.drama, leche, well anyway for the last time, on the last page of this dramatic letter, please allow me to say THANK YOU. I know this wasn’t an accident, it’s DESTINY and I call it BIBLICAL FRIENDSHIP coz it was planned by our LOVING FATHER. =) I LOVE YOU DANGS!!! (haha, it took me a while before I could say I love you noon no..) =)