I've been through lots of heartaches (for real) but this one is kinda different... different in a sense na may pangit na kasing nangyari kaya nasusuklam ako..
Well I thought I got healed but I was wrong... there came a time na NAALALA KO yun.
Pero minsan naman parang bumabait ulit ako...lalo na pag bigla ko siyang namiss... tapos mapapatingin na lang ako lalo na pag nakatalikod siya.LOL
Hindi na ako umiiyak ngayon. The last time kasi na umiyak ako ng sobra e nung bday ko pa ( kasi super hintay ako sa txt nya)... Good news ba yun? Siguro... baka rin hindi kasi sobrang LUNGKOT naman nararamdaman ko araw-araw. Corny as it may sound, I could feel it... umiiyak ang puso ko. Tang*** pag-ibig yan o! Di na ko tinantanan!
Wanna GO... AWAY. Gusto ko umalis at magpakalayo-layo...malayo sa kanya at sa mga taong nagpapa-alala sa kanya. OO alam ko namang imposible yun at HINDI NAMAN TALAGA RESPONSIBILIDAD NG MUNDO NA PROTEKTAHAN AKO SA LAHAT NG SAKIT. Kaya lang para kasing NAKAKABALiW ng mag-isip papano ako TATAKAS. (Geez)
Alam mo ba yung pakiramdam ng pag-gising mo palang sa umaga, tinatamad ka na tapos tatanungin mo si Lord "San na ko PAPUNTA?". Hidi lang yun, papunta ka palang sa lugar kung alam mong nasan siya, KINAKABAHAN ka na. Tapos maiirita ka kasi HINDI NAMAN KAYO NAG-UUSAP, pero MAGPAPANGGAP ka pa ring MASAYA ka sa araw na yun kasi TALO ka pag BUMIGAY ka. At pag-uwi mo naman sa bahay, maiisip mo na naman siya at iisipin mo na naman kung PAANO KA ULIT BUKAS.
Leche. Ang sarap kumatak.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento